Melle's Homepages: dipned16

EOG - Oostenrijk

Ondanks dat ik veel last heb gehad van kopzorgen moet ik zeggen dat het me erg voor de wind is gegaan dit spel.

In het begin van het spel wist ik niet wat me overkwam. Italië, Turkije en Rusland gingen met alles akkoord. Mooie vorm van mazzel waar ik eigenlijk niet van wist hoe daar mee om te gaan want de plannen waren allemaal erg mooi en het kiezen van een zijde was daardoor best lastig.

Toch moet ik zeggen dat de Italiaan wel erg goed gelovig was. Daarnaast verklapte hij dat hij de overtuiging had dat Italië en Oostenrijk niet zonder elkaar konden wat de nodige ruimte gaf om streken uit te halen. En zo geschiede.

De keuze tussen de Turk en de Rus was lastiger, veel lastiger. Ik heb voor een samenwerking met Rusland gekozen omdat hij me enigszins tot de orde had geroepen en daarbij zie ik eerder verleiding voor de Turk om mij aan te vallen als de Rus. Erg spijtig voor de Turk, omdat de samenwerking met hem ook erg prettig verliep.

In het oosten ging het erg hard door de goede samenwerking met Russische Jan, ik kan niet anders zeggen. Er werd ook al over een mooie expansie westwaarts gesproken.

Ondertussen was Frankrijk overgenomen door een nieuwe speler, Loewieke. Die gooide wat roet in het eten. Was (terecht) veel minder goed gelovig als de vorige fransman. Zelf heb ik in dit stadium ook nog een grandioze fout gemaakt door press voor Rusland naar Frankrijk te sturen. Dit was een serieuze fout, geen opzet. Maar ik moet zeggen dat het spel hierdoor wel weer wat meer ging leven, er was diplomatiek weer een heleboel recht te breien en dat was leuk.

De tactiek van Jan en mij was Duitsland zo ver mogelijk tegen Engeland en Frankrijk op zetten en daar centers in te nemen, vooral omdat we er zelf nog niet bij konden. Waarbij het eindresultaat als doel bij mij nog niet eens zo heel erg vast stond. Dat werd erg lastig doordat Engeland en Frankrijk dit door hadden en op alle mogelijke manieren probeerde te verhinderen.

Franse Loewieke kon deze tactiek op diplomatiek niveau goed de hand, ook al was hij wat agressief in mijn optiek. Maar het beste wat hij hier tegen deed was het aanbieden van een kans voor mij om Mar in te nemen, precies op het moment dat ik die aan Duitsland had aangeboden. Ja...en dan begint het toch weer te kriebelen, en stom en gretig als ik was ben ik er op ingegaan. Toch was het wel een begin gemaakt in mijn relatie tot Loewieke waarbij hij me kennelijk wel wou helpen als andere niet deden wat hij wou.

Hierna was het weer lijmen geblazen tegen over Rusland en Duitsland, dat ging niet slecht. Maar Frankrijk en Engeland kregen ook een grotere vinger in de pap en dat zorgde toch voor wat frictie.

De ruzie tussen Frankrijk en Rusland nam in dit stadium ook belachelijke vormen aan. Broadcasts werden gedaan met niet de minste taal. In deze ruzie op zich lag, naar mijn idee, de oorzaak voor mijn solo. Hierbij wil ik geen schuldige aanwijzen, maar ik denk dat er ook een andere oplossing mogelijk geweest zou zijn tussen de 5-way en de solo. (kijk het spel anoniem...)

Voor de rest heb ik in dit stadium hoogte proberen te krijgen bij Wilhelm en Jan hoe ze eventueel verder zouden willen gaan, dat ging erg lastig. Enige wat ik op dat moment nog heb kunnen uitrichten was dat Jan naar Berlijn ging wat de nodige onrust gaf op Duits grondgebied. Deze actie gaf de nodige weerstand bij de andere partijen en vanaf dat moment is iedereen weer tegen mij gaan spelen, op een franse actie daar gelaten.

Hierna werd het spel redelijk saai in diplomatiek opzicht, veel tactisch hersengekraak daarvoor in de plaats. Niet mijn favoriet, maar ik geef toe dat ik er ook niet veel aan heb gedaan om daar verandering in te brengen.

Ik moet zeggen dat het toch wel weer een wat rare pot was waarbij ik enigszins verbaast ben dat ik het gehaald heb. Maar goed, uiteraard mag ik ook de franse hulp niet vergeten die er wel degelijk is geweest op enig moment.

Engeland is niet zo veel voorgekomen in de EOG. Komt mede doordat er niet zo heel erg veel communicatie met Koning Arthur is geweest van mijn kant (in vergelijking met de andere). Enige keer was toen ik hem Spanje aanbood. Dat was oprecht en als ik er op terug kijk vind ik het nog steeds vreemd dat het niet zo is uitgespeeld. Maar ik heb op momenten wel erg kunnen lachen om Arthur, vooral de broadcast die identiek was aan die van Jan maar dan met andere provincie namen was echt een giller. Dat vond ik toch zeker nog wel een vermelding waard.

Ook Thailo is niet zo veel voorgekomen in deze EOG. Ook de communicatie met hem was erg wisselend. Die paar keer dat er contact was ging het toch wel goed moet ik zeggen. Ik denk dan ook dat z'n aandacht meer bij andere partijen lag waardoor ik wat minder met hem heb gecommuniceerd. Ik moet ook zeggen dat ik mezelf erop betrapt heb dat ik Thailo soms onderschat heb, soms had hij heel goed door wat de mogelijkheden waren en moest ik hem bedriegen om dat mogelijk te maken wat in mijn optiek mogelijk was.

Wat voor de rest nieuw was in deze pot waren de bewerkte berichten van Loewieke die hij broadcaste. Naar mijn idee heel erg bijdehand, vooral als de andere partij het door krijgt. Maar ik moet zeggen het is wel creatief en gedurft, leuk!
Uiteindelijk moet ik wel zeggen dat Loewieke (Jaco) een speler naar m'n hart is als het gaat om communicatie. Ik weet niet waar hij de tijd vandaan haalt, maar hij laat het er niet bij zitten. Daar kan ik erg van genieten. Maar inderdaad zoals Melle ook al aangaf: je aggressie had iets minder gekund in de broadcasts. Ik wist immers nu ook dat het (hele) dikke bonje was waar ik (onbewust) ongetwijfeld wel gebruik van heb gemaakt.

De meeste spelers zullen zeggen dat Jan voor de frictie heeft gezorgd die mijn solo mogelijk hebben kunnen maken. Ik denk dat het vooral heeft gelegen dat het vaak moeilijk was om een duidelijk zijde te kiezen voor Jan. Als Jan overtuigender over het noorden was geweest had het nog wel anders kunnen loopen naar mijn idee.

Dit brengt mij ook op het punt in hoeverre ik geloofd heb in mijn solo. Ik heb zeker willen wachten op andere partijen, zoals ik eerder ook al in m'n broadcast heb aangegeven. De maitjes "gefeliciteerd met je solo" waren soms wel erg irritant voor mij, maar begrijpelijk vanuit het andere perspectief. Natuurlijk heb ik m'n kansen zien groeien in het spel, maar waarom zou ik zoiets uitspreken als het nog lang niet zeker is. Ja ik hou niet van tactisch gokwerk, dat zal daarin mee hebben gespeeld.

En ja een volgende solo zal er inderdaad niet inzitten. Na m'n solo in m'n eerste spelle'tje Dip wist ik dat ik niet veel vrienden zou maken met zo'n resultaat. Vandaar dat ik ook erg terug houdend ben geweest voor de solo in dit spel. Eerste solo pogingen waren vooral bedoeld omdat ik het spel wat dood vond. Maar goed, uiteindelijk zal Loewieke wel gelijk hebben met z'n rijtje van drie waar de solo boven aan staat, en heb ik ook mezelf wel tijdens het spel voor de gek gehouden.

Nogmaals dank aan alle partijen voor deze pot, het was me een genoegen! Ik heb weer een heleboel geleerd.

Gr. Lucas

EOG Engeland

Ten eerste: Lucas, gefeliciteerd met de overwinning! Een heuse solo! Gebeurt niet vaak meer.

Dan het hele verhaal vanuit Engels' perspectief:

In het begin van het spel had ik me voorgenomen om me op het noorden te storten en dat heb ik dan ook met redelijk veel succes gedaan. Ik kwam aan mijn winsten door vooral veel te liegen tegen Rusland en Duitsland en tweespalt tussen hen te zaaien. Nadeel van deze tactiek was echter dat ik het vertrouwen van hen beiden, logisch, erg snel verloor.

In principe kun je zo'n tactiek alleen volhouden, als 1 van de landen die je bedrogen hebt, snel het spel uit wordt gegooid met hulp van anderen. Ik zocht daarom vooral hulp van Turkije/Oostenrijk en Frankrijk om Duitsland dan wel Rusland uit te schakelen. Dat lukte echter niet.

Engeland werd zo groot, en mijn toenmalige zuiderbuur Frankrijk communiceerde zodanig weinig/laat, dat ik een switch wilde maken en samen met Thailo (Duitsland) een verbond begon om het tegen Frankrijk en Rusland op te nemen.

Helaas gooide de toenmalige Fransoos er ineens met de pet naar, en nam Jaco het land over.

Jaco speelt geheel anders, communiceert veel meer dan de voorgaande fransoos en het spel/de strategie viel daarmee voor Engeland een beetje in duigen.

Toen de oostenrijkse groei zo enorm was dat er een groot verbond moest worden gesmeed, leek dat in eerste instantie vrij goed te lukken, maar Jan de Tsaar bleek nog wat appeltjes te willen schillen. Ik vertrouwde het niet helemaal, dacht dat Rusland en Oostenrijk onder 1 hoedje speelden en ik vermoed dat Lucas (oostenrijk) het voor elkaar kreeg om Jan (Rusland) voor zijn karretje te spannen.

Het duurde namelijk veel te lang tot Rusland zijn oorlog met mij en vooral Duitsland staakte om zijn verdediging op orde te krijgen. Dit terwijl het toch duidelijk moest zijn dat geheel Turkije al virtueel Oostenrijks bezit was, ook al bezat Rusland daar alle centers. Dat Lucas dus uiteindelijk zijn winst in Turkije en Sevastopol gehaald heeft, mag voor Rusland een verrassing zijn, voor mij en Jaco (Frankrijk) was het dat echter totaal niet.

Uiteindelijk vind ik het daarom toch jammer dat het spel zo gelopen is. Blijkbaar is het mij en Jaco, maar ook Thailo, toch niet gelukt om de Tsaar te overtuigen van het belang van zijn verdediging en het 'gevaar' van oostenrijk in het bijzonder.

Dit is zoals ik het gezien heb. Het zou best kunnen dat de Tsaar zelf, of Lucas, met een heel ander verhaal komt. Lucas zei zelf tegen mij dat hij de solo lange tijd zelf niet zag. Was dat werkelijk zo of probeerde hij hiermee zichzelf maar te blijven overtuigen zodat hij Rusland makkelijker een loer kon draaien?

De spelers:

Voormalig frankrijk: Wanneer nodig mee gecommuniceert. We hadden een goed vreedzaam verbond en konden beiden lekker ons eigen gang gaan.

Jaco: veel mee gecommuniceerd. Je had gelijk met het solo-gevaar van oostenrijk, maar dat zag ik zelf ook. Mij hoefde je niet te overtuigen, en je angst dat ik jou nog wilde naaien vond ik dan ook erg vreemd. Ik vraag me achteraf af, of een geduldiger tactiek voor Jan overtuigender zou zijn geweest dan dat je al je ergenissen op de broadcast zette. Neem dat svp mee als verbeterpuntje.

Thailo: goede diplomaat zowel communicatief als strategisch. Het zal zeker in het begin niet prettig zijn geweest om tussen mij en Tsaar Jan te hebben moeten opereren. Je verdedigingszetten naar Hol/Bel waardoor je een keer Munchen verloor waren daarom wel begrijpelijk; ik kan me voorstellen dat je Engeland niet vertrouwde. Misschien hadden we daar ergens een bounce moeten afspreken. De laatste jaren gingen echter erg goed; we wisten in elk geval de draad met elkaar op te pakken om toch de beste verdediging neer te zetten. Helaas net niet genoeg. Volgens mij zou je meer invloed uit kunnen oefenen op anderen dan je dit spel gedaan hebt.

Lucas: Mijn oprechte felicitaties. Mooie solo, veel werk geweest! Je opereert op de achtergrond en wekt daardoor weinig agressie op van anderen. Volgens mij was dat in dit spel de sleutel tot het solo-succes. Ben heel erg benieuwd naar jouw visie van alle spelers en hoe/of je daarvan bewust gebruik hebt gemaakt.

Turkije en Italie: weet ik niet meer.

Tsaar Jan, Rusland: ik 'verwijt' je deze solo. Dat klinkt hard, maar ik had het idee dat je je eerder door Frankrijk had moeten laten overtuigen om Oostenrijk tegen te houden. Zijn frustratie begreep ik volkomen. Ik weet echter dat mij ook wat te verwijten is omdat ik met jou bleef nadenken over het kleiner maken van de draw zoals het overleg over uitschakeling van Duitsland. Maar als je daarvoor kiest, probeer dat dan niet in je eentje te doen; dat lukt toch niet. Kreeg de indruk dat je nog niet veel diplomacy hebt gespeeld, of in elk geval nog niet veel te maken hebt gehad met langdradige eindspelen. Klopt dat?

Ondanks het verlies toch weer een leuk en leerzaam spelletje.

Groet,
Melle alias
Koning Arthur

EOG Rusland

End of Game statement of Tsaar Jan, defeated ruler of the great nation of Russia

Alle begin is moeilijk....

Dit was dus mijn allereerste confrontatie met het fraaie spel Diplomacy. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen, en ze zijn bijna allemaal uitgekomen. Alleen de solo voor Rusland liep toch anders dan gepland :-) Dipned16 gaat mijn geheugen in als een goede leerschool. Ik kan me voorstellen dat het spel plezier van de 'kreks', Melle en Jaco, hierdoor wat negatief beinvloed is. De positieve kant is dat er een nieuwe diplomaat aan het corps is toegevoegd, die graag op een volgend moment de strijd aangaat.

Het spel vangt aan....

Natuurlijk ben ik begonnen met het lezen van het een en ander. Al snel herkende ik dat Rusland eigenlijk uit twee minilandjes bestaat. In het noorden maakte ik mijn eerste bewegingen richting Skandinavie, de relatie met Wilhelm was nog prima. Ik sprak met hem af dat ik Zweden in ging nemen. Wat schetste mijn verbazing: Hij heeft een bounce gepland staan. Hmmm, mijn eerste les: "Diplomaten doen niet altijd wat ze zeggen". Vol verontwaardiging schrijf ik een stevige mail, en dat was het eind van onze vriendelijke relatie. Hij scoort drie builds en begint zijn legers naar het oosten te sturen. Dat was dus les 2: "Ook al doen diplomaten dingen die je niet leuk vind, blijf vriendelijk!" Onderstussen in het zuiden is er contact met de Turk en de Oostenrijker. De Oostenrijker vraagt om Gal leeg te laten, waar ik mee in stem en zie: de eerste stappen in een samenwerking zijn gezet. De Turk was een ander verhaal, na veel gepraat en vage argumenten kwamen we uit op een bounce in Bla. Maar wat de Sultan niet vertelde was dat hij aan de Armeense achterdeur kwam kloppen. Heel vervelend! De uitleg die hij daarop gaf was zo onduidelijk en vaag dat vanaf dat moment mijn koers in het oosten vast stond: Samen met Oostenrijk tegen de Turk. Maar de Oostenrijker (zo noemde ik hem toen nog) wilde nog geen keuze maken en ik moest veel mailtjes sturen om hem zo ver te krijgen dat hij mij naar Rum wilde steunen. Maar dit lukte en de samenwerking werd beter.
De italiaan was een vreemde speler. Hij wilde alleen met zijn directe buren communiceren, maar hij voegde zich in het kamp tegen de Turk dus dat was goed. Maar zijn gebrek aan communicatie zorgde er helaas voor dat ik geen sandwich van Oostenrijk op kon zetten.

De koning redt, red de koning....

Koning Arthur ontpopt zich als een zeer onbetrouwbaar figuur. Hij krijg Wilhelm zover dat hij Swe support vanuit Den. Dit lekkere kluifje kan hij niet laten liggen, en hij neemt Denemarken. Dit was heel fijn voor mij, want Wilhelm draaide zijn vizier van het oosten naar het westen. De samenwerking kwam goed op gang en samen gooide we de koning uit Skandinavie. Maar door inefficientie mijnerzijds, en virtuoos spel van de koning duurde dit nogal lang. Te lang, pas in 1908 is de koning terug op 3.

Ondertussen in de keuken....

De aanval op de Turk verloopt voorspoedig. De communicatie met Lucas is prettig. Ten eerste reageerd hij binnen redelijke termijn, daarnaast is de inhoud van zijn verhalen logisch en ten derde heb je het idee dat je hem redelijk in de smiezen hebt. Hij schrijft vrij veel overzichzelf en zijn gedachten, zodat mijn achterdocht verminderde. (FOUT!) Les 3: "Zelfs je grootste vriend is bereid een mes in je rug te steken".

Rare jongens die Italianen

Op dat moment komt er een belangrijke wending in het spel: De italiaan wordt gek! De fransman van dat moment was niet een van de sterkste spelers. In 1903 maakt hij een fout en de Italiaan kan Mar innemen. Mijn analyze van de situatie is dat de italiaan vanaf dat moment bloed ziet. Hij gaat met al zijn legers richting Frankrijk om daar eens even flink te scoren. Ik ben heel benieuwd wat Lucas zijn inbreng is geweest om hem te overtuigen. Om een lang verhaal kort te maken: Italie wordt op een presenteer blaadje aan Lucas aangeboden, en Lucas groeit door naar 10.
Er is een wel een smetje: Midden in de aanval op de Turk begint Lucas een aanval op mijn centre in Bul. Het wordt gebracht als een foutje in zijn orders. Ja, ja. Ik heb toen erg getwijfeld, maar hem uiteindelijk het voordeel van de twijfel gegeven.

Eindresultaat: veel tempo verlies in Turkije. Les 4: "Als je in alliantie een aanval uitvoert, zorg er dan voor dat je minstens zoveel wint als je companen" Ik heb duidelijk het gevoel gehad dat de aanval op de Turk voor Lucas veel meer opgeleverd heeft dan voor mijzelf.

Un Francais nouveau....

Lieven gaat op vakantie en komt niet meer terug. Gelukkig is Jaco bereid om zijn rol over te nemen. Loewieke verschijnt op het toneel, hij wordt geen vriend van Wilhelm. Hij is ook niet bereid om de Engelsman aan te pakken, en daar waren we nu juist mee bezig. Dus komt hij in het vijandige kamp terecht. Wilhelm en ik blijven een goede relatie houden met Lucas, die als motto heeft "ik wil niet groeien, want daar komt alleen maar ellende van". Ondanks zijn sterkte willen wij hem niet aanpakken.
Dit tot frustratie van Loewieke, die inziet dat dit zijn enige mogelijkheid is op wat succes.

Pakken wat je pakken kan....

Lucas neemt het ervan en groeit naar 14. De wereld is in rep en roer. De ellende is dat Arthur net uit Skandinavie gezet is, en de relatie met hem dus op de oorlogsleest geschoeid was. Zeker gezien zijn positie, maakte dit het zeer lastig. Het omdraaien van onze legers richting Oostenrijk maakte het natuurlijk erg verleidelijk om het bekende mes te hanteren. Dit was het beeld wat we tot op dat moment van Arthur hadden gezien. Dus er moest precair onderhandeld worden, en duidelijke voorwaarden voor samenwerking moesten opgesteld worden. De eerlijkheid gebied te zeggen dat Wilhelm en ik van plan waren om na het eerste seizoen van samenwerking, Arthur te bedriegen en Engeland in te nemen. Maar hier kwam het niet van, Loewieke werd namelijk steeds gekker. Hij broadcaste dat het een lieve lust was. Er was mijns inziens geen enkele vorm van samenwerking meer mogelijk. Het was zowieso erg moelijk om in die dagen met 4 mensen plannen af te stemmen.

Dan liever met zijn drieen....

Ik zag het niet zitten om met zijn 4-en Lucas aan te pakken. Enerzijds vanwege de communicate, maar anderzijds denk ik dat ik er nog niet aan toe was om Lucas aan te vallen. Ik was hem tot die tijd trouw gebleven, ook toen hij richting 10 gegroeid was en de eerste anti Oostenrijk golf ontstond wilde ik met hem samenwerken. En nu zag ik het gevaar ook niet voldoende. Het gevoel van vertrouwen zorge ervoor dat ik mijn legers niet al te zeer inzette in de verdediging.
Ik deed voorstellen om eerst de fransman op te ruimen. Dat werd niks. Ik heb voorstellen gedaan om Arthur van het bord te halen. Dat werd ook niks. Ik heb de Engelsman continu bestookt met voorstellen om de Duitser op te ruimen, maar daar wilde hij niet aan. Moedeloos werd ik ervan.

Dus toen heb ik de stoute schoenen maar aangetrokken en zelf een begin gemaakt met een aanval op de Duitser, om zo de steen aan het rollen te krijgen. Helaas speelde Wilhelm de onverwachte order Den-Bal en pikte ik maar 1 centre van hem in in plaats van 2.
Arthur heeft nog enige poging gedaan om door te stoten, ('this-and-that'), maar Loewieke ging op tilt en Lucas vond het prachtig.

Is er een dokter in de zaal....

Toen de steen bleef liggen, en ik vrolijk ging bouwen in Stp (ik bouwde een vloot, maar dat was een fout: het had een leger moeten zijn), pakte Loewieke de telefoon. Op het moment dat ik vast ging houden aan mijn winst, en een ruil voorstelde, kwam de mooie actie tot stand om Ber-Kie te spelen. Ik vond dit tactisch gezien een erg mooie move, die niet geslaagd zou zijn zonder grote inzet van Lucas. Helaas draaide op dat moment Loewieke het laatste nummer van het gekkenhuis, en hij werd afgevoerd. We zaten opgescheept met 'Louis le Funes'. Helaas had Loewieke nog net even Iberie ontruimd, dus dat was smullen voor Lucas.

End-Of-Game....

Toen Louis in 1912 Lucas Bur in hielp werd het mij duidelijk dat het spel over en uit was. Nog wat gerommel in de marge en voila: een Oostenrijkse victorie. Het was een boeiend spel. Ik heb er veel van geleerd. Ik denk dat zelfs dat ik dingen geleerd heb waar ik in het gewone dagelijkse leven wat aan heb. In ieder geval ben ik besmet met het Diplomacy virus, en hoop het nog lang te spelen.

Wat opmerkingen over de spelers:

Arthur

Voor mij heb je in dit spel twee gezichten gehad: De onbetrouwbare, om zich heen etende engelse vorst, die uit is op expansie. Maar later werd het duidelijk dat je prima met jouw kan samenwerken. Al is jouw communicatie niet al te uitgebreid, tactisch is hij gewaardeerd. Je was alleen wat voorzichtig. Maar hoe zit het nou precies tussen jou en Jaco? Ik heb er geen hoogte van kunnen krijgen.

Wilhelm

Ik vind dat jij grote groei hebt doorgemaakt in het spel. In het begin was je communicaie niet al te best, en ook tactisch kon het beter. Ik denk dat het te maken had met je nieuwe baan. Daarna werd je een stuk rustiger en een stabiele partner. Ik ervaarde dat je een groot eergevoel hebt. Als iemand jou verraadde dan moest hij het ontgelden.

Loewieke

Jij hebt zeker een verandering in karakter doorgemaakt. Ik vind het jammer dat wij nooit een goede communicatie tot stand hebben kunnen krijgen. Volgens mij zit de crux van dit spel in de dreiging die je aan mijn adres hebt geuit dat je het spel weg zou geven als ik in Stp zou bouwen. Helaas had ik besloten dat ik dat dan wel eens wilde zien.
Ik kan nog veel van je leren, zowel op tactisch als op strategisch vlak. Dus ik hoop je nog eens tegen te komen in een ander spel.
(geld trouwens voor jullie allemaal)

Lucas

Diplomaat. Communicatie beest. Leuk om mee samen te werken. Ik geloof eigenlijk nog steeds niet dat je me gestabbed heb. Gefeliciteerd.

Joost

Bedankt voor het GM-en. Prima gedaan!

Allen

Bedankt voor het spel!

EOG Frankrijk

Heren een fantastisch spel, waarin ik weer veel geleerd heb en bovendien veel gelachen heb!!!

Joost hartelijk dank voor het Coachen van dit spel, ik hoop dat je het leuk vond als GM en dat wij (ander GM's) zo af en toe een spelletje onder jouw leiding mogen spelen.

Ten eerste ik ben het spel binnen gevallen in de lente van 1905 en dit heeft mijn spel-stijl en spel-strategie sterk bepaald, alhoewel ik wel al vantevoren had bedacht om is lekker vals te spelen vandaar de pseudoniem Loewieke.

In 1905 was het namelijk al erg duidelijk dat Lucas, als Oostenrijk, het erg goed deed en wat nog erger was zeer goede kontakten had met zijn direkte buren. Bovendien was de verdediging van Rusland naar hem toe, niet echt optimaal (is dit een voorbeeld van minder agressief taalgebruik? ik wilde namelijk schrijven "puinhoop") en ik zag dan ook een zeer grote groei mogelijkheid voor Oostenrijk. Tevens was het duidelijk dat Melle (Engeland) weer zijn eigen zelf was en iedereen aan het bedriegen was in de hoop wat voortgang te boeken. Daarbovenop kwam nog dat ik slecht hoogte kon krijgen van de Duitser, Thailo volgens mij had je het toen erg druk met andere dingen?.

Dit nu was de situatie toen ik het spel binnen kwam. Het had gezien de positie van mijn geerfde franse eenheden geen enkele zin om direkt de aanval op Lucas te openen, alhoewel ik dat wel zou hebben gewild en ik moest dus genoegen nemen met een "staakt het vuren" en zoveel mogelijk positie behouden in de Med.

Daar Melle erg duidelijk was in zijn berichtgeving in mijn richting en niemand echt reageerde op mijn oproep om gezamelijk Lucas aan te pakken heb ik maar met Lucas meegespeeld en heb ik Duitsland aangevallen. Fout van mij, ik weet het, maar ik wilde toch nog wat met de Franse positie, die ik geerfd had. Ik denk dat dit mijn eerste ernstige fout was, ik had gewoon rustig aan moeten doen, maar ik verwachte dat Lucas over me heen zou walsen als ik niet een beetje met hem meeging.

Vanaf 1906 was het voor mij overduidelijk dat Lucas de mogelijkheden had voor een solo en dat wij hem alleen maar konden tegenhouden als we allemaal (ja Jan daarom was ik zo fel) zouden samenwerken, dit besef was er wel bij Melle, maar helaas niet bij Jan en uiteraard niet bij Thailo, daar ik hem net had aangevallen.

Daar zat ik dus met mijn overtuiging dat Lucas een solo in zijn hand had waar alleen Melle het mee eens was, zelfs Lucas "geloofde het niet" (Ik denk dat hij dat goed gespeeld heeft net zoals het feit dat hij weinig ervaring zou hebben, zelfs in zijn EOG staat dit verborgen tussen de andere tekst, goed gespeeld).

Ik wist in die tijd best wel dat er ook een 4 weg gelijk spel mogelijk was (3 was te weinig en bood te veel mogelijkheden voor Lucas) maar dat kon alleen maar betekenen dat of Engeland of Frankrijk niet meedeed aan het gelijkspel en bovendien was Frankrijk verreweg het gemakkelijkste slachtoffer (Engeland veroveren is normaal al moeilijk genoeg en het ligt ver van de frontlinie met de "vijand" Lucas, dus ik wist dat ik de meest logische prooi zou zijn in het geval van een minder dan 5-weg gelijkspel, vandaar mijn felheid (lijfsbehoud, zoals ik ook had gesteld in mijn 3-regels)

Melle zie hier ook de reden voor mijn angst voor jouw eenheden, sorry maar ik ben door jou meerdere malen te grazen genomen en dat helpt niet.

Ondertussen ben ik in de loop van de tijd Lucas erg gaan waarderen en vond het geen probleem meer als hij een solo zou halen, ik had namelijk al meer of minder opgegeven dat ik ERGF op 1 lijn zou kunnen krijgen. Het "weggeven" van Marseille en Spanje was dan ook echt bedoeld als een poging om Lucas de solo te overhandigen.

Dit had zeker een effect en een groot aantal broadcasts vloog over de tafel, helaas heb ik me teveel laten leiden door mijn spel karakter en heb ik Jan (Rusland) zo onder druk gezet dat ik het tegenovergestelde had bereikt dan ik had gehoopt, wel echter had ik Melle en Thailo op 1 lijn en konden we beginnen aan een indammings- periode.

Helaas had ik Tsaar Jan zo tegen de haren in gestreken dat hij zich toch beter voelde in de armen van de Oostenrijkse Lucas, geen slecht idee overigens want Lucas speelde erg voorzichtig. Hierdoor voelde Melle zich gedwongen om naar het noorden te gaan en de verdediging van de MAO aan mij over te laten.

Dit bezorgde mij de grootste kopzorgen van het spel, nee niet vanwege he spel, maar vanwege mijn dip-geweten. Ik heb toen (1911) willens en wetens Lucas aan een solo geholpen, ik wist dat het daarna zeer waarschijnlijk te ver gevorderd was om nog terug te draaien, als enig excuus heb ik dat het verraad van Tsaar Jan erg hard aankwam.

Uiteaard was iedereen hierna bereidt samen te werken, maar de schade was al gemaakt, ik heb mij daarna wel "bekeerd" en heb hard mee gewerkt om Lucas als nog tegen te houden, zelfs door hem verkeerde "betrouwbare" informatie toe te sturen, maar de stap die ik in 1911 had gezet was teveel en we hebben je niet kunnen tegen houden, Lucas gefeliciteerd.

De Spelers:

Lucas, Oostenrijk,
Lucas ik vind je speel- en communicatiestijl erg goed en het is duidelijk erg succesvol. Je hebt me met jouw innemende stijl echt in "gewetensnood" gebracht en ondanks de hulp van mijn zijde is je solo geheel verdiend, erg goed gedaan en veel success en plezier in de volgende spellen.

Arthur, Melle, Engeland,
Melle zoals altijd is er tussen ons een sterke haat liefde verhouding en is het voor ons goed mogelijk samen te werken, maar weet dat ik jouw berichten altijd op een goudschaaltje weeg en dat een minieme aanwijzing mij al aan het twijfelen over je bedoelingen kan zetten. Toch is het altijd weer een feest om je in een spel te ontmoeten.

Wilhelm, Thailo, Duitsland,
Thailo, ondanks de slechte start en de kleine confrontaties toch redelijk met elkaar gecommuniceerd, helaas heb ik je niet altijd goed begrepen enof ingeschat.

Tsaar Jan, Rusland,
Ja Jan, wat zal ik zeggen we hebben elkaar flink in de haren gezeten en waren het fundamenteel met elkaar oneens. Veel met elkaar geschreven, gecommuniceerd zou ik niet durven zeggen, want dat betekend dat beide partijen elkaar begrijpen en dat deden we geen van beiden en toch heb ik uiterst genoten van het spel het gaf me de mogelijkheid alles uit de kast te halen vooral door mijn "lieve" Loewieke karakter. Het bewerken van berichten en dan doorzenden als broadcast doe ik normaal gesproken niet veel, maar in dit spel vond ik de mogelijkheden en heb ik die te baat genomen, sorry dat veel van mijn frustraties op jouw bordje terecht kwamen.

Al met al een heerlijk spel waar ik met volle teugen van heb genoten.

Mijn hartelijke dank en tot in een volgend spel.

Jaco

dipned16

EOG Oostenrijk