DUTCH2
Broadcast message from mkoning as Master in 'dutch2':
Hallo spelers,
Hierbij de samenvatting van de judge!
===========
Summary of game 'dutch2' through F1911M.
Master: Melle Koning
Austria: Jan Popma
England: Sir James "The Good" Douglas
from F1903M: D. van Dijk
France: Michel Vrisekoop
from F1905B: Jaco Overdijk
Germany: Erik Schreuder
Italy: Marcel Loose
Russia: jeroen franken
from F1910R: Kees Aleman
Turkey: Marcel van Vliet
Game parameters are/were as follows:
Move clock 1410 min 12.00 next 96.00 grace 72.00 delay 0.50 days smTWTFs
Retreat clock -1 min 0.00 next 47.00 grace 48.00 delay 0.50 days smTWTFs
Adjust clock -1 min 0.00 next 47.00 grace 48.00 delay 0.50 days smTWTFs
Access: Any-site, Level: Any, Moderated, Dedication: -10.
Variant: Standard.
Flags: NoNMR, NoProxy, DIAS.
Press: White, Partial Allowed, No Fake.
Winning Centers: 18.
Index: 64
Judge: USEF.
Game Started: Sat Apr 25 06:05:34 1998
Game won: Thu Feb 4 13:28:12 1999
The game was won by Germany.
standard game with DUTCH PRESS! DO NOT SIGN ON IF YOU DON'T
SPEAK DUTCH! Dus als je nederlands kan, doe mee. Onderhandelen
mag alleen in het nederlands. Iedereen veel plezier met dit
spel!
Historical Supply Center Summary
--------------------------------
Ven Nap Edi Lvp Par Por Bel Mun Ber Swe Stp Mos Con Smy Rum Ser Vie
Year Rom Tun Lon Bre Mar Spa Hol Kie Den Nor War Sev Ank Bul Gre Bud Tri
History of Supply Center Counts
-------------------------------
Power 1900 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 Player
Austria 3 3 2 1 1 1 Jan Popma
England 3 3 3 \ Sir James "The Good" Douglas
D. van Dijk
France 3 4 6 7 7 5 \ Michel Vrisekoop
3 2 1 \ Jaco Overdijk
Germany 3 4 5 8* 8 11 12 13 13 15 17* 18 Erik Schreuder
Italy 3 4 4 6 6 5 5 6 6 6 6 9 Marcel Loose
Russia 4 7 9 10 12 12 14 13 14 13 \ jeroen franken
11 7 Kees Aleman
Turkey 3 5 5 2 Marcel van Vliet
Index: 10 20 28 36 42 45 53 54 57 61 63 64
* = 1 unused build.
Index is the sum of squares of the number of supply centers divided by the
number of players. It is a measure of how far the game has progressed.
=======
Voor zover je het nog niet gedaan hebt, is het nu de tijd voor
de welbekende EOG's oftewel de End Of Game statements, met een
(korte of lange) uitleg waarom je voor een bepaalde
strategie/alliantie gekozen hebt of gewoon om je hart over een
bepaalde speler(s) te luchten!
Rest mij nog Erik te feliciteren met een knappe en snelle
overwinning! Wat was nu de sleutel tot het het succes??
En wellicht dat ik jullie in een ander spel nog eens zelf tegen
kom :)
Groeten,
Melle (GM)
EOG ITALIE
Broadcast message from G.M.Loose as Italy in 'dutch2':
-------------------- END OF GAME STATEMENT --------------------
Waarde spelgenoten,
Laat ik dan maar het spits afbijten -- hedenmiddag des zondags was er nog
geen EOG statement te vinden -- en een "korte" spelanalyse geven. Om te
beginnen wil ik iedereen bedanken voor een leuk spelletje Diplomacy. Ik denk
dat Duitsland terecht heeft gewonnen, maar daar kom ik later nog wel op.
Ik werd als Italiaans monarch al in een vroeg stadium geconfronteerd met een
blunderende Jap von Hapsburg. Dit bracht mij al direct in een lastig parket,
omdat een Oostenrijks-Italiaans pact vaak een goed begin is. De Turk
wantrouwde mij vrijwel vanaf het begin. Ik zocht dus al vroeg steun bij de
tsaar. Ik wist hem ervan te overtuigen dat hij Turkije aan moest vallen;
iets wat redelijk eenvoudig was, omdat de sultan al zijn aandacht op de
Aegeische- en Oost-Middellandse Zee had gericht.
Het enige probleem waarmee ik geconfronteerd werd was dat de tsaar erg snel
aan sterkte won -- Oostenrijk kon niet als serieus tegenwicht dienen, want
dat was reeds erg verzwakt -- en dat hij zijn afspraken met mij niet nakwam
(o.a. met betrekking tot de verdeling van de Turkse bevoorradingscentra). Er
ontstond toen een bijna letterlijke "koude oorlog" tussen Italie en Rusland.
Ik heb in eerste instantie nog toenaderingen gezocht, maar kreeg geen enkele
respons uit Moskou op mijn brieven.
Het was ondertussen 1904/1905 geworden. De Fransman had samen met de Duister
Engeland van het bord geveegd en was nu aan de grenzen van zijn expansie
gekomen. Het was slechts een kwestie van tijd totdat Michel Boulevard zijn
pijlen op Italie zou richten. Mijn westelijke linie was zo goed als
onverdedigd; ik had immers al mijn aandacht nodig om de tsaar staande te
houden in de Balkan. Helaas voor de Michel Boulevard boterde het niet zo
best tussen hem en keizer Wilhelm. De onderlinge relaties tussen Wilhelm en
mij waren daarentegen altijd goed geweest.
Wilhelm ging in op mijn verzoek om de Fransman "een lesje te leren".
Waarschijnlijk deed hij dit ook uit eigen belang. Immers, als Italie
verzwakt zou worden, dan zou de tsaar eenvoudig een doorbraak in de Balkan
kunnen forceren. De Duitse keizer was op dat moment echter nog niet sterk
genoeg om weerstand te kunnen bieden aan zo'n grote Russische troepenmacht.
De val van Italie in de Balkan zou daarom ook het lot van Duitsland
bezegelen.
Rond 1908 was Frankrijk zo goed als uitgeschakeld en kon het eindspel
beginnen. Duitsland en Rusland waren op dat moment aan elkaar gewaagd; beide
bezaten 13 bevoorradingscentra. Italie bezat er op dat moment 6 en Frankrijk
nog slechts 2.
Toen heeft de tsaar mijns inziens een grote fout gemaakt. Hij trad nog
steeds niet in contact met Italie. Voor mij maakte dat het leven natuurlijk
alleen maar makkelijker, maar ook saaier. Ik had reeds een goede band met
keizer Wilhelm opgebouwd; van Duitsland had ik daarom weinig te vrezen.
Indien de tsaar met een goed voorstel was gekomen had ik voor een uitdagende
keuze gestaan: Wilhelm trouw blijven of met de tsaar in zee gaan. Maar goed,
zo is het niet gelopen.
Ik denk dat Wilhelm de terechte winnaar is. Hij heeft gedurende het gehele
spel goede diplomatie bedreven (vanaf de strijd om Belgie in 1901 tot aan
zijn overwinning). Daarnaast heeft hij natuurlijk ook strategisch heel sterk
gespeeld. Mijn mening lijkt misschien gekleurd, maar ik probeer zo objectief
mogelijk te zijn -- ik heb de Duitse keizer nu immers toch niet meer nodig
;-). Erik, van harte.
Tegen alle andere speler wil ik graag zeggen: "Hopelijk tot e-mails in een
volgend spel."
Vittorio-Emmanuele III, koning van Italie.
EOG van Duitsland
BROADCAST MESSAGE by schrekor as Germany in Dutch2.
EOG (End Of Game) Statements van der Wilhelm
Het heeft even geduurd maar toch...
Als ik mijn kant van het verhaal even in vogelvlucht doorneem het volgende:
meteen al in 1901 raakte ik enigzins in de clinch met Frankrijk, toen die tegen de afspraak Bourgondie innam. Hierdoor
verbond ik mij aan Engeland, die gelijk al zijn vete tegen de Fransen was gestart. Zonder reden overigens, gewoon domweg
vijandigheid. Gezamenlijk wilden we Belgie innemen, waarbij ik zijn aanval steunde, en vervolgens de Franzoos uitroken.
De Brit liet hiervoor Noorwegen liggen en ik Holland. Toen bleek dat hij niet eens een normaal konvooibevel kon geven
heb ik mij meteen tegen hem gekeerd en met de Fransman alsnog een deal gesloten om Engeland aan te pakken. Onderwijl had
ik de tsaar gematst in Zweden, die hierdoor echter harder groeide dan geanticipeerd. Dit met name door de wel erg
goedgelovige Oostenrijker.
Rest me nog te vermelden dat ik vanaf aanvang al een pact met Oostenrijker en Italiaan had; wij zouden het stabiele
centrum van Europa gaan vormen. Belangrijk was dus dat ik geen echte vijanden had, behalve de Franzoos die echter al
snel bondgenoot werd. De Brit maakte ik tot vijand maar die was al snel te zwak om mij te bedreigen. De Tsaar was mij
dankbaar en wij spraken al snel af dat we de zone Pruisen en Silezie tot gedemilitariseerd verklaarden. Dit hield lang
stand: ik concentreerde mij op het Westen, hij op het Oosten. Ondertussen ventileerde ik mijn bezorgheid richting
Italie, Oostenrijk en Turk over de snel groeiende tsaar. Echter, hoewel mij om steun tegen de Tsaar werd gevraagd, kon
en wilde ik die niet geven, want ik moest mij volledig op het Westen concentreren. Ondanks uitblijven van mijn steun
communiceerde ik voldoende met genoemd oostelijk trio om steeds on speaking terms te blijven. Daar kwam bij dat ik
absoluut niet machtig genoeg was om de tsaar af te stoppen, ze moesten hun eigen boontjes doppen.
Ondertussen hadden de Fransman en ik Engeland opgepeuzeld en had ik wat belangen in Scandinavie. Nu konden we tegenover
elkaar komen te staan, maar we spraken af dat ik bovenlangs in Europa en hij onderlangs zou gaan. Geen onderling
gevecht dus, ik zou nu eens de Rus gaan aanpakken en hij zou Italy aanvallen. Echter: toch wantrouwde ik hem teveel door
het begin van het spel.
Halverwege het spel sprak ik daarom tevens met de tsaar af dat ik volledig voor het Westen zou gaan en hij voor het
Oosten. We zouden elkaar in Italie wel ontmoeten en daar voor de overwinning vechten. Waarschijnlijk had 1 van beide
partijen tegen die tijd al gewonnen. Beide waren we ervan overtuigd dat we zonder elkaar te hoeven bevechten zouden
kunnen gaan winnen. De tsaar overschatte echter de vechtkracht van de Fransman, die ik nog wel even moest verslaan.
Bovendien had de tsaar meer legers dan ik en onderschatte hij de Italiaan.
Het verslaan van de Franzoos ging echter vrij soepel. Hij was net de Italiaan gaan lastig vallen, zodat ik als
bevrijder van de Italiaan kon optreden. De Fransman wilde mij overigens tegelijkertijd de backstab toedienen, alleen
deed ik het beter. Binnen 2 jaar was hij zo goed als vernietigd en nu schrok de tsaar toch wel. De Duitser groeide wat
te snel!! De Italiaan bood hem aardig weerstand en het gebrek aan vloten in het Zuidoosten begon hem parten te spelen.
Daarom besloot de tsaar om mij te verraden en Noorwegen te veroveren (dit zou mijn invloedzone blijven was de
afspraak). Doordat ik centra op de Fransman had veroverd hoefde ik echter niet op te heffen. Gevaar was nu dat de
laatste Franse restjes met de tsaar zouden gaan samenzweren, wat het mij zeer lastig had kunnen maken. Gelukkig gebeurde
dit niet. Waarschijnlijk omdat de Franzoos al eerder de tsaar om hulp had gevraagd en dit niet kreeg. Of omdat de tsaar
dacht alleen te kunnen winnen.
In ieder geval was de tsaar nu zodanig groot dat het logisch was dat de Italiaan en ik, die toch alweer een tijd samen
de situatie in het Oosten doornamen, grote vrienden werden. Immers, wad had de Italiaan anders kunnen doen? De tsaar had
hem al verraden en ik niet. Gelukkig ook maakte de tsaar een foutje in Bulgarije, waardoor de Italiaan goed kon
standhouden. Vanuit de Tirol kon ik vervolgens de Italiaan een handje helpen. Ondertussen was de tsaar ook Silezie en
Pruisen binnengelopen en bedreigde hij Munchen en Berlijn, al kon ik het net allemaal verdedigen. Het leek op een 3-way
draw aan te sturen, maar het liep toch anders, de tsaar was kwetsbaarder dan hij dacht...
Ik geloof dat ik nu 13 legers had en de tsaar 15. Mijn beleid was na het Russische verraad overigens omgedraaid, nu
moest en zou ik ten koste van de tsaar winnen en niet in Italy. Al snel viel de beslissing toen ik het al vaker door mij
overdachte konvooi van Denemarken naar Litouwen kon doorvoeren. Vooral de herhaling van dit konvooi vanuit Berlijn dat
najaar vond ik zelf zeer listig. Waarschijnlijk schrok de Italiaan zelf ook van de snelle val van het Russische centrum,
want ik had hem uiteraard niet van deze plannen op de hoogte gesteld en hij hoopte te participeren in de draw. Echter,
wat kon hij nu nog doen om mij te stoppen? Als hij aan zou bieden de tsaar te helpen zou die zeer waarschijnlijk de kans
grijpen en de Italiaan alsnog in zijn achterste naaien en alsnog winnen. Voor deze dubieuze rol bedankte de Italiaan
echter denk ik. Hij zat dus het spel uit, ondertussen als vriend van de Duitsers.
Want vanaf dan was de Duitse zege door de tsaar ook niet meer tegen te houden. Moskou, Zweden, Noorwegen, Warschau:
allen vielen nu snel. De Rus was in zijn zachte buik doormidden gespietst en vervolgens machteloos tegen de aanval van
binnen uit. De Russische Noordelijke legers ontbeerden elke steun, terwijl meer Duitse legers vanuit de Noordzee
omgeving en nu zelfs van Moskou en Litouwen zelf uit toesnelden. Om elke Italiaanse gedachte aan een laat verraad jegens
de Duitse keizer in de kiem te smoren, moest ik overigens ook nog Tunis bedreigen, zodat de 18 centra coute que coute
gehaald zouden worden. Gelukkig was dit onnodig en kon ik Tunis ongemoeid laten.
Er is wat commentaar geweest op mijn zege door relatief slecht geinformeerde buitenstaanders. Ik blijf erbij dat winnen
door een backstab niet het hoogste genot is. Ook ik heb in dit spel de backstab 2x gepleegd, namelijk tegen Engeland en
Frankrijk, maar niet tegen Rusland. Ik werd gebackstabt, maar niet goed genoeg. Die wraak is veel zoeter. Als het had
gemoeten had ik de Italiaan gebackstabt, maar als het niet hoeft doe ik het liefst niet.
Ja, het is vrijwel onmogelijk te winnen zonder een keer iemand in het spel te backstabben (hoe wil je anders groeien,
je moet toch een kritische massa bereiken om eindspeler te worden!), maar het spel hoeft echt niet per se op het einde
door een backstab beslist te worden. Dit kan dus ook met een counter attack. En goede diplomacy. Daar begon het allemaal
mee toch?
Rest mij iedereen te bedanken voor de waardige tegenstand en steun en hopelijk treffen wir einander nochmals...
Wilhelm von Pruisen
EOG van een observer
Broadcast message from oosten as Observer in 'dutch2':
Hoi Marcel, of 'Vittorio, de Overlevende', (waarom klinkt dat zo veel slechter
dan 'the survivor'?)
Allereerst gefeliciteerd met je resultaat in dit spel: overleven na een vijandig
Oostenrijk is niet eenvoudig voor Italie.
Uit algemene interesse voor Italiaanse (openings-)strategieen wilde ik het
volgende vragen:
Wat was je diplomatieke strategie in S1901? Hoe heb je de keus gemaakt tussen
het westen en het oosten?
Uit gewone nieuwsgierigheid: in het algemeen komt een land als Italie maar
moeilijk op gang. Dit spel kende vele vroege eliminaties: Engeland na 3 ronden,
Turkije na 4, Oostenrijk na 6 ronden... is dat een Nederlandse diplomacy stijl?
Het is zeker spectaculair, maar Italie kan dat nooit winnen... toch?
Tenslotte, afgaande op de cijfers uit de "summary" had er in 1909 eigenlijk een
3-weg vrede ingezeten. In 1910 was er een nieuw Rusland, een extra mogelijkheid!
Spijt?
Groeten,
Maarten