Melle's Homepages: RISK

EOG Duitsland

Zoals goed gebruik op de judge, eindig ik het spel met een End Of Game statement. De EOG's vind ik wel een leuk fenomeen om de gedachten tijdens het spel nog even 'na te kaarten'. Ik ben ook benieuwd naar overwegingen van jullie, vandaar dat ik hier en daar een vraag heb gesteld. Ik ben benieuwd naar de antwoorden.

Ten eerste iedereen bedankt voor een prima pot diplomacy!

Al vrij snel in het spel ben ik met Frankrijk een verbond aangegaan. Ons eerste doel was de uitschakeling van Engeland. Om ervoor te zorgen dat Engeland snel verwijderd kon worden, spraken we af dat Frankrijk een extra build zou krijgen in Munchen, en dat Duitsland de vloten in Holland en Denemarken kon positioneren terwijl ook Belgie Duits bezit zou worden.

In Fall 1902 werd duidelijk dat dit een succesvolle strategie was voor Duitsland.

Immers, de drie-dubbele aanval van Engeland en Rusland op Denemarken werd verijdeld, en Frankrijk heeft op dat moment geen misbruik gemaakt van het franse leger dat in Munchen stond. Dat leger had mij toen lelijk kunnen stabben in Berlijn of Kiel.

In ditzelfde najaar werd mijn leger van Belgie naar Liverpool geconvooyeerd door de twee franse vloten. Toch wel een beetje een huzarenstukje. Daar was van zowel Duitsland als Frankrijk veel vertrouwen voor nodig.

Toen 1902 was afgelopen, stond mijn einddoel vast: een 2-way proberen te bereiken met Frankrijk. Behalve Italie heeft niemand mij (diplomatiek) van iets anders proberen te overtuigen.

In 1903 sprak ik met Rusland en Frankrijk een stab op Engeland af. Frankrijk wist dat ik deze stab ook met Rusland had afgesproken en wist dus ook dat Engeland, als alles zo uitgevoerd zou worden, van het bord geveegd zou zijn. Ondanks dat Frankrijk dit wist heeft hij me op dat moment niet gestabt.

Die franse stab waar ik best bang voor was kwam niet en daardoor groeide het vertrouwen met Frankrijk. We spraken toen meteen af de wapens neer te leggen en gezamenlijk voor de 2-way te gaan. Ik stabde hem niet (had ik kunnen doen bijvoorbeeld na een build in Munchen, en dan naar Bur stappen) en hij stabde mij steeds niet. En daarom is het spel ook in FG ge-eindigd.

Dit is in vele jaren diplomacy spelen op de judge, mijn eerste 2-way draw! Ik had niet gedacht dat ik die uitslag ooit nog zou bereiken. Ik denk toch dat het ook komt omdat dit een NoDias spel was...hierop kom ik later terug.

Mijn gezichtspunt op de medespelers:

Frankrijk: de perfecte bondgenoot, een schitterende waterdrager, om het maar in wielertermen te houden. Je had mij nog een erg lelijke streek kunnen leveren door me in de loop van het spel te stabben, maar die stab was dan waarschijnlijk erg klein geweest, maximaal 2 centers. Dit had waarschijnlijk een lange europese strijd betekent. Het bondgenootschap beviel zo goed dat ik heilig richting 2-way ben gegaan. Heb jij nog gedacht om te stabben?

Italie: Veel lof! Italie heeft nog zeer goed diplomatiek spel geleverd door te blijven communiceren. Hierdoor bleef ik toch een beetje de gedachte hebben dat ik misschien stiekum Frankrijk zou gaan stabben. Maar het bondgenootschap beviel zo ontzettend goed, en de commitment (ook in broadcasts) van Gerard Ecrierrappide was zo hecht dat die gedachte toch geen kans maakte. Toch een vraag voor Italie: heb je er ooit aan gedacht om het tegen FG op te nemen, en de hulp in te roepen van Rusland, Oostenrijk?

Oostenrijk: Met Magic heb ik in het begin erg goed contact gehad, tot het moment dat ik samen met Frankrijk, Italie heb overgehaald zich bij ons aan te sluiten.

Turkije: We hielden nauwelijks contact.

Rusland: We hebben in het begin een niet aanvalsverdrag gesloten, waarbij ik beloofde dat jij zweden zou krijgen en die kreeg je ook. Gelukkig voor mij bleef je je meer op Turkije concentreren, ook toen ik al met een leger in Galicia stond.

Engeland: *Poef* en weg was Engeland. Je kreeg totaal geen kans van FG. Sorry, dit hoort bij het spel. Een ander spel zal ik zelf (noodgedwongen) op de poef plaats nemen.

Toch nog een vraag voor Oostenrijk of Rusland: Hoe denken jullie over de 2-way draw, hadden jullie niet het idee: als we -geen- set draw invoeren, dan zou het wel eens zo kunnen zijn dat Frankrijk of Duitsland elkaar gaan stabben, en dat van daaruit toch nog een 3-way draw bereikt kan worden? Ik wil maar zeggen: als ik in jullie situatie had gezeten, had ik waarschijnlijk geen 'set draw fg' ingestuurd. Wat overtuigde jullie dat we het door zouden voeren, hebben de broadcasts hierop enige invloed gehad?

Iedereen bedankt voor het spel! Ik zie jullie graag in een volgend spel!

Groet,
Melle (alias Stam Ghotto met dochter Stephanie Ghotto, getrouwd met Durand Ecrierrappide zoon van Gerard Ecrierrapide).

EOG Rusland

Dit was mijn eerste spel diplomacy op een computer en ik moet zeggen dat het me wel is bevallen.

Ik had bij de start van het spel een verbond gesloten met oostenrijk om (ik) Turkije en (Oostenrijk) de balkan in handen te krijgen. Helaas voor ons ging dit niet zo snel als verwacht en ook de druk die Oostenrijk kreeg op zijn noordgrens was erg vervelend hierbij.

Toen Turkije zijn legers eindelijk weg liet trekken en ik mijn blik op het noorden begon te richten, was het al te laat. Ik heb nog geprobeerd om het eerst met Engeland tegen Duitsland op te nemen. Maar ik had al snel gezien dat dat niet ging lukken, waarna ik nog heb geprobeerd met Frankrijk aan te pappen maar toen hij in dezelfde beurt duitse lergers convooide vond ik voor mezelf dat dat ook geen zin meer had. En dat bleek ook wel.

Vanaf dat moment werd FG alleen maar groter. F verzuimde G tot twee keer toe te stabben en het was me al snel duidelijk dat het een 2-weg draw zou worden. Het was voor mij ook totaal niet nuttig om die draw niet in te voeren. Ik kon geen legers meer bouwen want als ik Sev vrij maakte zou ik hem verliezen. En met franse legers aan mijn zuidkant en duitse aan mijn noordgrens, had ik het uiteindelijk toch wel afgelegd.

Martijn alias Tsaar Poliarnik

EOG Frankrijk

Laat ik beginnen met de dank voor u allen voor deze pot diplomacy. Het gebeurt helaas niet vaak dat alle spelers hun spel uitspelen en alleen dat al vind ik van ons allen een grote prestatie.

De algemene strategie van Frankrijk was een verbond tussen Duitsland en Frankrijk. daarbij zou Duitsland het noorden moeten aanpakken en Frankrijk het zuiden. Daarbij was het mijn plan om meteen vanaf de start een oorlog tegen Italie te voeren. Ik wilde kijken hoe het spel loopt met die insteek. Daarnaast zou ik Duitsland een handje helpen rond het kanaal in ruil voor het gebruik van Munchen om rond Zwitserland heen te komen. Door de argwaan van Italie is dit niet gelukt. Daarom werd het interessanter om Italie in de alliantie op te nemen en een tijdje te wachten.

De aanval op Engeland die uitgevoerd is was heel in mijn ogen uniek. De plotselinge overval waarbij alle centers verdwenen gaf de GF alliantie vlugels denk ik. In wezen had Frankrijk niets tegen Engeland en was samenwerking wellicht nog mogelijk geworden. Dit is in wezen niet goed van de grond gekomen omdat de communicatie met Engeland dicht op de deadline zat, waardoor strategieen vaak al vast stonden.

Ik heb geprobeerd om met Oostenrijk een verstandhouding op te bouwen, maar dat is niet echt gelukt. Dit was in eerste instantie bedoeld om Italie aan te kunnen vallen, maar ook om in het midden en eindspel mogelijkheden te hebben om tegen Duitsland te keren als die de alliantie zou opbreken.

Al met al was het een leuk spel met een zeer vruchtbare alliantie. Ik ben heel tevreden met het resultaat.

Mijn gezichtspunt op de medespelers:

Italie: Ik sluit me aan bij de lof van Duitsland. Ik denk dat Italie een geduchte tegenstander is die ik in een volgend spel graag weer tegen kom, dan wellicht in een geallieerde rol. Ik ben heel benieuwd wat de plannen van Italie nu waren en hoe Italie tegen Frankrijk aan kijkt.

Oostenrijk: De contacten zijn helaas beperkt gebleven, en dat is jammer. Ik had graag meer samengewerkt en daarom zou ik graag willen weten waarom Magic zo lang heeft geprobeerd samen te werken met Rusland (of heb ik me die samenwerking maar verbeeld).

Turkije: We hielden nauwelijks contact.

Rusland: Ook met Rusland waren de contacten beperkt. Ik zou ook van Rusland graag willen weten hoe de relatie met Oostenrijk was.

Engeland: In het begin van het spel was het contact goed maar helaas aan de late kant. Zoals ik al eerder heb aangegeven: tot een volgend spel

Duitsland: In eerdere spellen heeft Melle aan mij al laten zien dat zijn diplomatie sterk is. Daarom vind ik het heel leuk om een spel met hem te kunnen spelen in plaats van tegen hem. In dit spel heb ik in onze discussies veel geleerd over het plannen rondom stalemates en waarom je soms ogenschijnlijk gemakkelijke winsten even laat liggen. Wat heel spannend is geweest is de dreiging van een stab die tijdens het spel eigenlijk altijd mogelijk is geweest. Het feit dat na de verovering van Sint Petersburg de Duitse vloten bleven waar ze lagen gaf mij echter veel vertrouwen. Melle heeft in een eerder EOG aangegeven dat hij eigelijk te lief is om echt een killer te zijn. Daarop zou ik uiteindelijk gegokt hebben om de 17/17 te bereiken. Natuurlijk heb ik gekeken wat de mogelijkheden voor een solo waren maar dat had geen eer gedaan aan het verloop van het spel.

Iedereen bedankt voor het spel en tot een volgende keer!

Willem-Jan (die niet zo snel schrijft)

EOG Italie

Hier bericht van een nog latere schrijver, maar beter laat dan nooit. Ik heb een en ander als volgt ervaren:

Door een actieve communicatie die vanuit Duitsland werd opgestart tussen Duitsland, Oostenrijk en Italie was er naar mijn mening een leuke centrumalliantie mogelijk. Omdat in 1901 natuurlijk nog niets echt duidelijk was heb ik me voor die alliantie uitgesproken, maar ook gezorgd dat mijn zetten Frankrijk niet zouden verontrusten.

Door de Franse vlootbuild in Marseilles verontruste Frankrijk mij echter, waardoor ik besloot Piedmont in te gaan. S1902 pakte daarna zo anders uit dan ik verwachtte, dat ik totaal van plan wisselde. Frankrijk trok nl. duidelijk op tegen Engeland en zijn vloot ging westwaarts en Oostenrijk ging Tyrol binnen tegen alle afspraken in. Daarbij werd duidelijk dat Frankrijk alom diplomatieke verwarring had weten te zaaien, waardoor ik mij bedacht dat Frankrijk beter een medestander dan een tegenstander voor mij kon zijn (if you can't beat them, join them). Toen besloot ik dus al dat ik hoe dan ook Oostenrijk zou gaan stabben.

Een Frans-Duits-Italiaanse alliantie ontstond (dat dacht ik althans), en ik hoopte dat ik Frankrijk zo goed te vriend kon houden dat hij me niet zou willen stabben, voordat ik hem zou gaan stabben (dat was ik nl. wel van plan als Duitsland daar oor voor zou hebben). Frankrijk was me echter net voor, groot gelijk overigens, ik zou Italie ook gestabt hebben als ik Frankrijk was.

Daarna heb ik geprobeerd met Oostenrijk en Rusland iets tegen FG te coordineren, maar het was al te laat. Achteraf gezien hadden Oostenrijk, Rusland en ik eerder in het spel moeten ophouden met onder elkaar vechten, want de FG-liefde was wel duidelijk door het uitblijven van een Franse stab aan Stam.
Bovendien was het vertrouwen tussen Oostenrijk en mij al te zeer beschadigd door het onderlinge landje-pik.

Op het laatst heb ik elke move gekeken hoe ik zolang mogelijk kon overleven en hoe ik daarbij zoveel mogelijk last kon veroorzaken voor Frankrijk, en daar ben ik aardig in geslaagd vind ik zelf. De Franse stab was mijn doodvonnis, dus het asielaanbod dat ik van Gerard kreeg heb ik toch maar afgeslagen.

Nou, dat was mijn EOG. O ja, mijn impressie van de spelers waarbij ook complimenten voor het volledig uitspelen van de pot door iedereen:

Engeland:
Helaas maar kort aanwezig, maar wel leuke krantenberichten!

Turkije:
Leuke communicatie, helaas ook maar kort.

Rusland:
Ik heb maar 1 of 2 keer rechtstreeks met de Tsaar gesproken, wat op zich erg jammer was. Het kwam er op de een of andere manier niet van. Ik heb de Tsaar in het begin aangemoedigd om samen te werken met Engeland maar vernam hier niets meer over. Ik hoop de Tsaar in een volgend spel meer te spreken.

Oostenrijk:
De centrumalliantie had zo mooi kunnen zijn, snif. Door de move naar Tyrol met weinig uitleg hiervoor kwam wat mij betreft een flinke kink in de kabel. Wel hebben we het hele spel de communicatie open gehouden en heb ik steeds respect voor Magic_Alex gehad, tot het laatst toe. Ik begrijp wel dat hij niet meer zo open stond voor samenwerking met mij later in het spel, zou ik ook moeite mee hebben gehad in zijn schoenen. In een volgend spel kunnen we wellicht de vertrouwensband herstellen.

Duitsland:
Met Stam heb ik absoluut het meeste gecommuniceerd. Eerst over een centrumalliantie, toen of ik met Engeland en Duitsland Frankrijk wilde aanpakken, toen weer de Frans-Duits-Italiaanse alliantie en later weer de proefballonnetjes om toch nog iets tegen Frankrijk te ondernemen. Stam onderzocht zeker alle mogelijkheden en we hebben bijna het hele spel goed samengewerkt. Ik vond sommige zetten van Stam een beetje overmoedig (verdediging openlaten voor F), maar de verwachte Franse stab van Duitsland bleef uit waardoor Stam rustig in het oosten verder kon gaan.

Frankrijk:
Gerard heb ik nooit helemaal vertrouwd in het spel, maar omdat hij mijns inziens over een zeer goed corps diplomatique beschikte, heb ik toch besloten me bij hem aan te sluiten. Het was een gok die in het begin goed uitpakte en daarna pijnlijk omdraaide in een stab. Wel een goede stab, hij had niet in meer rozenblaadjes verpakt kunnen zijn. Overigens complimenten voor de zelfbeheersing om Duitsland niet te stabben, ik weet niet of ik dat ook had gekund.

Dank aan alle spelers en de master voor een zeer leuke pot Dip en allemaal, tot ziens!

Karin, alias De Doge

EOG Oostenrijk

Vanaf het begin af aan hadden Rusland en Oostenrijk een pact gesloten om samen de balkan en Turkije te veroveren (en van daaruit wellicht verder te trekken). Aanvankelijk leek dat aardig te lukken, echter door onoplettendheid van onze kant (beginnersfouten?)en slim spel van Turkije duurde het innemen van Turkije veel te lang. Zo lang dat inmiddels de aanvankelijk goede contacten vanuit Oostenrijk met Duitsland en Italie waren omgeslagen in wederzijdse wantrouwen. Ik ben zelf van mening dat de langdurende verovering van de balkan een mogelijk succes van Oostenrijk en Rusland in de weg heeft gestaan. Nadat de verovering van de Balkan en Turkije uiteindelijk gelukt was, liep Oostenrijk (maar ook Rusland denk ik) achter de feiten aan en is Oostenrijk helaas daarna niet verder gekomen dan de verliezen beperkt zien te houden.

Mijn visie op de andere landen:
Duitsland: slim gespeeld, ik had op een gegeven moment al snel het gevoel dat daar niets te halen viel.

Frankrijk: een ongrijpbaar land voor mij. Het werd me duidelijk dat Frankrijk praatte met iedereen, iedereen iets anders beloofde en dit maakte juist dat Frankrijk nooit echt vertrouwen kon afdwingen bij Oostenrijk.

Rusland: Mijn grote bondgenoot. Wat mij betreft hadden we samen verder moeten trekken dan de Balkan; helaas deed de inname van Turkije te lang op zich wachten. Helaas, maar wel fijn samengewerkt.

Italy: Ik had gehoopt op een blijvend pact tussen Italy en Oostenrijk. Echter heeft dit niet mogen zijn. Waarschijnlijk door mezelf verpest door de inname van Tyrol. Echter had deze zet (eerlijk waar) alleen het doel Frankrijk weg te houden. Vanaf dat moment kreeg ik het gevoel dat we op een gegeven moment als relatief kleine landen, tussen Frankrijk en Duitsland in, elkaar aan het doodvechten waren. Ik heb helaas Italy daar niet van kunnen overtuigen. Misschien ook niet hard genoeg mijn best gedaan. Het vertrouwen was toen al grotendeels weg; wel bleef het goede contact.

Engeland: Pech gehad. Van samenwerking is niets gekomen.

Turkije: Misschien was het iets dat ik heb gemaild (?), maar feit was dat al snel bleek dat er enige wrijving tussen ons zat. Jammer. Volgende keer beter.

Al met al vond ik het een leuk (eerste) potje.
gr. Alexander alias Magic_alex_van Austria